Ondanks het feit dat de weergoden zich tegen ons hadden gekeerd en zich boven het Oranjerockterrein van hun slechte kant lieten zien was ons optreden op Oranjerock er eentje om in te lijsten. Arrogantie? Nee hoor, ik citeer hier slechts de reacties van mensen die erbij waren.
Toen de openingsact, een zeer-de-moeite-waard-zijnde U2 tributeband met de laatste nummers bezig waren, werd het droog en druppelde (sorry) het veld langzaam maar zeker vol met mensen. Menigeen gewapend met paraplu. Verstandig gezien de natte plaagstootjes af en toe van de wolkenmannen boven ons.
Vanaf het begin zat de gang erin. Van de fragiele opener Sorry van Kyteman, een prachtig nummer dat (als het nummer een tekst had gehad) een welgemeende verontschuldiging was voor het natte weer van die dag, tot aan het overdonderende Run To The Hills waarbij Iron Maiden's mascotte Eddie zich op het podium bij de met vier gitaristen uitgedijde band voegde. In de twee uur daar tussenin gebeurde van alles. Een zanger die de lucht in ging, omkleedpartijen en een huwelijksaanzoek van rockbeest Albert Houwaart aan Long Blond Animal Esther Schaap die tijdens het spelen haar vriend voor haar op het podium op de knieen zag gaan. Vijfduizend man was getuige van een nu al legendarisch en uniek moment in de 25-jarige Oranjerockgeschiedenis.
De vele friends deden allemaal waar ze goed in zijn: vol overtuiging hun liedje doen. En bij het slotnummer With A Little Help From My Friends had zanger en alleskunner Jan van der Spek zijn moment en wist hij met een prachtige Joe Cocker imitatie het wolkendek uit elkaar te zingen en brak zowaar de zon door.
Wát een feest! Thumbs up voor deze middag! Wie weet of er in de buurt binnenkort nog een feestje is?
Hoor van verschillende mensen om mij heen dat het een geweldig optreden was!! Helaas was ik er niet bij, maar volgend jaar zéker!! Ik houd jullie agenda in de gaten ;)
Groetjes Anita